Vennisjean’s Weblog

December 22, 2007

The First Love

Filed under: Uncategorized — Tags: , — vennisjean @ 9:11 pm

Do you still remember the first person you ever loved? The person that made your heartbeat race, made your cheeks blush? The person that affected you the most for the first time in your life…the mere voice, action, even the little gestures that fascinated you then…they were all all part and parcel of that person.

I still remember mine….it had been years…yes…years…

They said you can never forget the first one you ever loved… your first love…

I met him when I was still quite young…. A tall, lanky fellow with a shy smile and few words…. for someone as talkative as I am he’s a refreshing whiff of fresh air… I don’t know…maybe I was young and stupid then, but the experience I had then of loving that person is something that got embedded deep within my heart.

The relationship that blossomed between me and him was beautiful… innocent… maybe because we were young…but it wasn’t smooth at all….there were rocky moments… until we parted ways..

Years passed, I still see him once in a while, we talk, sometime we talk about getting together again… but things changed. We both still feel something special for each other, but it seems that having a relationship again is out of the question, I hopped from one relationship to another, same with him….

The last time we talked was a couple of months ago… it may sound crappy, but we did talk it over, we talked about a relationship that existed half a lifetime ago. Yes, we’re no longer the same person we were then…. but the memory of the love we had way back the….our first love  still do exist within us, we both know that there’s no way it can ever ever be rekindled. We still treasure the moments we shared then, the first hug, the first kiss, the first I LOVE YOU’s… the first date we spent  under the mahogany tree sitting by the bermuda grass, his arms around me and my head on his chest, listening to each others’ heartbeat. Wordless, yet so meaningful then, knowing that we have to savor every second because having a relationship at such a young age is against our parents’ orders…. oh… the innocence of it all…..

Maybe thats what made our first love hard to forget… maybe hat is why even if years had passed, both of us still hold a certain tenderness for what we had shared then, the first love we had was so beautiful, so pure, that even if years had passed it didn’t vanish from our memories…

Until now, whenever he and I see each other we still hold a certain fondness for each other, we still talk… maybe its because we never had a fight when we separated (we didn’t break-up, I had to leave and we just sort of just moved on from the relationship.). He is now one of my most treasured friends, though we don’t often see each other, I know he’s always there when I need him….

December 21, 2007

Resilience

Filed under: Uncategorized — vennisjean @ 10:17 am

My sister told me I have the “gift of goodbye”. Looking confused, she explained to me that whenever I change places or whenever people come and go out of my life it is easy for me to let go. I may look fine when it’s happening but the truth is I just kept myself busy or preoccupied with thoughts that would motivate me to go on with my life. So, it’s not like I confronted it with no hurt and loss felt but rather I tried avoiding them. I guess I’m just not brave enough. After sometime, I figured out that to help us recover from pain, we just have to listen and to believe in ourselves. We should believe that having mindset and emotional stability would prepare us from any unexpected and unwanted circumstances. With strong disposition and an open mind, we might understand and agree that life is fair after all and all the challenges that we have is there to spice up our lives and that serve as instruments to lead us achieve the essence of our very being. To some point though a weak part of us will be hit and that it is inevitable to remember what we have been trying to forget. And we will be in a phase where we want to be back in our old world interacting with people we missed so much and does not want to be awakened from our delusion. I was on tenterhooks when I experienced this. That time I was newly assigned to work on a different building where I was the only one Filipino. There’s not much work to do so I hooked up myself watching very sad Asian drama series in youtube which by the way just worsen my condition. I never talk to my other colleagues unless it’s work-related. Even at home I felt so down as if the gravity intervenes pulling me towards the innermost core of the earth. It took me two weeks till I was okay. That was when I became so busy at work and when I was back going out during my rest days. So, the logic of why people hold on to a particular emotion like sadness and loneliness does not only occur because of the happening of certain events. I think it is also because how our mind works or what we want to believe in or basically because we’ve got nothing to do. It could also be that there’s nothing much to worry about but we just chose to feel sadness or to isolate ourselves from the “happy” world. According to human philosophy, human beings, subconsciously, like to be rejected sometimes. That is why there are more persons who want to love unrequited rather than be loved by someone they’re not in love with. Well, I would say I’d pray we all be blessed with courage and strength to deserve mutual love and to survive in the coming of trials in our lives.

December 10, 2007

Old Friend

Filed under: Uncategorized — Tags: — vennisjean @ 9:46 am

Yesterday I checked my friendster…uploaded some pictures and checked who viewed me.

Tapos may new message ako….and that message came fdrom Amy…one of my closest freinds from way back in Surigao. 10 years….10 long years of not seeing her and hearing anything from her…well, it’s not her fault…lagalag lang talaga ako….at mahirap hanapin….(salamat sa friendster at ngayon di na ako gaanong mahirap hagilapin). She gave me her number and then I texted her…ayun, that night nagkita kami sa McDonalds…yun kasi pinakamalapit sa shop ko na pwede tambayan…

Parang walang nagbago….pagkakita nya sa akin sa loob ng Mcdo parang bumalik kami ng high school…..tili talaga!!!We hug and para pang naiiyak si amy na nakita ako uli…emotional kasisiAmy di gaya ko na baliw…

Ang dami na palang nangyari sa kanya within the 10 years na di kami nagkita.. ang dami na naming pinagdaanan na we never thought and dreamed mararanasan namin 10 years ago.. Who would have thought daw na ganito na ako ngayon…gosh way back in high school sabi niya para akong barumbado…boyish at astig sa school… pero ngayon babae na daw ako!!! Sabi ko na alng loka kung di ako magmumukhang babae sayang ang bayad ko sa sex change!!!hahahahaha!!! Naging joke na kasi namin dati na lalaki talaga ako…

From 6pm until 12 midnight…usapang walang tigil. We ordered chicken meal…nang naubos fries at burgers naman ang pinagtripan namin….tapos fries uli…hehehe…pareho kaming medyo payat ni amy kaya pinagtitinginan na kami ng mga tao sa fastfood…nagtataka siguro saan namin nilalagay ang kinain namin. Pero di namin talaga napansin na ang dami na naming kinain…kasi we were so absorbed with our conversations…parang naglaho ang sampung taon na di kami nagkita…we are still the same old Vennis and Amy….close friends…closer than sisters..

December 7, 2007

Hectic

Filed under: Uncategorized — Tags: , , — vennisjean @ 10:47 am

The past couple of weeks have been very good to me….I’ve never been that busy before..

November 20 was our examination…so a couple of days before that was spent on reviewing my  students, giving requirements, submitting the questionnaire  and having it printed.

November 21-23 was spent at the grocery and palengke kasi fiesta sa amin sa November 25. Kaya ang sweldo naubos sa pamimili….but it was fun…nakakatuwa pala makipagsiksikan sa grovery para bumili ng mga kailangan namin. But I liked the palengke better…. oo nga me amoy sa palengke but with the “Tabo” here everything was so cheap! At least walang pila sa palengke just to pay for what you’ve bought… I also realized na dapat pag nasa taboan ako dapat ang dala ko puro barya and if possible wag magbabayad ng P100.oo na buo para di sila mahirapan sa pagsukli sayo…. wag din magsusuot ng sobrang iksi o sexy kasi baka mabastos ka lang….pero wag din losyang…hahahaha…basta nakakatuwa pala talaga mamalengke.

November 25, fiesta….madaming bisita ang  mother at father ko…pero dumating din yung mga nakilala ko sa IRC Chat…sa tagal namin nagkakilala online at sa di ko pagsipot sa mga EB nila dinayo pa talaga nila ako…and malayo ang Davao City sa Tagum. I was so happy to meet them at last.

December na…ang bilis ng araw…. naghahanda nko ng ipapamigay ko sa pasko…di pa ko nakakapamili regalo ko sa family ko…pero ok lang nyon….before matapos ang susunod na linggo mamimili nko… for now I’m spending almost 70% of my free time trying to test yong mga cookies and candy  recipes na naipon ko…plano ko kasi mamigay ng ganun sa mga kaibigan ko…. di kasi ako marunong mamili ng regalo sa mga kakilala ko…kaya magluluto na lang ako.

Medyo busy din sa school, December 22 kasi ang christmas party and as usaul kahit technical school sya may mga pacontest and admin namin…may christmas party pa ang faculty… may belen contest, classroom christmas decorating contest,christmas tree contest…buti na lang at ok ang creative juices ng mga estudyante ko….with minimum supervision maganda ang resulta ng pinaghirapan nila…

For now I’m happy….malapit na ang pasko…may bonus pa…hahahahaha….basta masaya ako this christmas…. and I hope everyone would also be having a fun and lovely christmas…kahit 2 weeks pa bibilangin natin para magpasko….

BTW…. 5th birthday pala ng pamangjin kong si Chris….nangungulit gawa ko daw cya ng birthday cake kasi sa December 14 ang birthday niya…di ako makakauwi ng probinsya namin (which is only an hour and a half by bus pero kaya kong kunin yun ng 30 minutes pag nagmomotor ako) kaya ang Mama at papa ko magdadala nun…..sana padalhan ako ng malutong na balat ng lechon…(may piggery kasi sila!) .

Love you all….and keep smiling!!!!

November 28, 2007

Moving On

Filed under: Uncategorized — vennisjean @ 9:30 am

The past couple of weeks were kinda crazy….

I’m okay now.

And I want to thank the people that in their own way helped me (kahit di nila alam… ang laki ng nagawa nila.)

Thanks to Butiki… for never giving up….

Thanks to Trish…for the support and the YM messages…

and thanks to KA Kiko….

November 7, 2007

The Art Of Letting Go

Filed under: Uncategorized — Tags: , , — vennisjean @ 10:31 am

I guess ang hirap talaga eh…pag may tao kang minahal…at di na pwedeng mahalin pa siya…ang sakit….women can be suckers for lost love (I’m at #1 I think….) Finally….I’m letting go…. thank you for loving me,thank you for the 14 months of unparalleled happiness that you shared with me,adn thank you for being there when I needed somebody to turn to…. But as they say, some good things never last…I’m letting go…I tried, you know how I tried to forget you, to not think of you, to go on….but no matter how many men I try to love, how many years may pass… I know, you would always hold a special place in my heart that I can never give to anybody ever again. I love you…. I loved you……….

“The Art Of Letting Go”

OOOOOOHhhhhhhhhh

Put away the pictures.
Put away the memories.
I put over and over
Through my tears
I’ve held them till I’m blind
They kept my hope alive
As if somehow that I’d keep you here
Once you believed in a love forever more?
How do you leave it in a drawer?

Now here it comes, the hardest part of all
Unchain my heart that’s holding on
How do I start to live my life alone?
Guess I’m just learning,
Learning the art of letting go.

Try to say it’s over
Say the word goodbye.
But each time it catches in my throat
Your still here in me
And I can’t set you free
So I hold on to what I wanted most
Maybe someday we’ll be friend’s forever more
Wish I could open up that door

Now here it comes, the hardest part of all
Unchain my heart that’s holding on
How do I start to live my life alone?
Guess I’m just learning,
Learning the art of letting go

Watching us fade
What can I do?
But try to make it through
the pain of one more day
Without you

Where do I start, to live my life alone?
I guess I’m learning, only learning,
Learning the art of letting go.

ooooooooohhhhhhhhhhhhhhh
hhhhhhhhhmmmmmmmmmmmmmmmmmm

I’m still learning….eventually, I know I’d be able to let go of everything….But for now….the pain is still fresh….and unless I really work hard this pain would always be fresh even in a hundred years. I know it pains us both…..but we can’t go on anymore right? I know you’d be reading this…(please wag na magcomment please….) I want you to remember yo’ve made me very happy when you were still here…God if only things were different….it wouldn’t have come to this, right?

November 5, 2007

The Inconsistencies of a Woman

Filed under: Uncategorized — Tags: — vennisjean @ 10:06 am

Ewan ko lang,pero para yatang kadalasang mga babaeng kilala ko ay lukaret,mababaw ang luha o masaya naman ang buhay pero pilit ginagawang complicated. Madalas namang ako ang takbuhan nila pag nawiwindang na ang puso nila sa emosyon o naloloka na sila sa kakaisip ng mga kagagagahan nila. But, dahil kaibigan ko sila di ko naman sila kayang talikuran…kasi ako man minsan ay inaatake ng kagagahan ko at lagi silang nandyan.

Yesterday, 8 a.m.(ang aga noh?) habang nakaharap ako sa pc ko naghahanap ng pwedeng iluto para meryenda(adik ako sa online recipes!) nagtext si Missy, shocked ako sa message niya…. hihiwalayan daw niya si Papa Bear(‘yun ang tawag ko sa boypren niya), “Sis nakipaghiwalay nko ka bear kasi gulo isip ko ngayon,parang I’m falling for Louie na eh!” Shocked ang kagandahan ko!  Bear and Missy just celebrated their One year anniversary last September 18(alam ko pati petsa ha!), tapos wala naman akong naririning na problema nila,kahit nasa malayo sila ngayon sa akin we keep texting and pag bakante sila we talk online. I replied sa text niya “Sis sure ka na ba?think it over,loka wag ka maniwala sa chat di mo pa alam totoong pagkatao ni louie and your saying di mo na itutuloy kasal niyo ni Bear coz you think your falling for a guy that you just met online?Kakaloka ka Sis!”

That afternoon Papa Bear called me….(opo,pati mga jowa ng kaibigan ko sa akin lumalapit pag nawiwindang na ang relasyon nila!) kahit daw cya nagtaka bakit ganun ang nangyari eh kahapon lang daw lalanggamin na sila sa lambingan nila tapos biglang ganun…. and the sad part is di nya alam ang dahilan bakit nangyari yun! So I told him I’ll text Missy and ask her to be online kakausapin ko siya.Gosh! The whole time kausap ko si MIssy 5times tumawag si bear. Finally I got my friend to talk about the real score… Yun pala,inatake ng boredom ang hitad,namiss ang jowa at nang mag online ay may nakitang lalaking ang avatar sa YM ay isang asong Chihuahua…ayun sa tamis ng dila ng lalaking makulit naisp nya agad na nahuhulog na loob niya dun. At least after talking with her natauhan siya….nagkaayos uli sila ni Papa Bear.

Yesterday proved to be a very eye-opening day for me. Doon ko narealize na di lang pala ako ang pinakalukaret na babae sa mundo, kundi marami kami…(mas loka-loka nga lang ako sa kanila nung araw…lie-low na ako ngayon.) Women can be very understanding creatures, pero pag inatake ng insecurity, selos, at PMS they can be really evil(classic example ako!). A woman can love deeply…pero pag kinulang sa atensiyon, ayun…magrerebelde na yan…we can deny what I’m saying right here…pero I should know this, kasi ganun ako dati (well,minsan ganun pa rin ako….).. May ibang babae naman na kahit nasasaktan na sa relasyon nila they still stick to it (tapos panay naman reklamo!), their reason? Kasi they love the guy (kuno!) and that sayang ang relationship!) pero di na sila masaya….

Babae ako….. but I admit that there are times that I sometimes am inconsistent. Inconsistent sa mga plano, desisyon at mga idea ko…. I don’t really think na ang maturity ay nasusukat sa edad, i guess that the maturity that I have now is due to my past experiences and time…..

November 2, 2007

7 truths (Part 2)

Filed under: Uncategorized — Tags: , — vennisjean @ 12:37 pm

Pangalawang beses nako na-tag nito…pero dahil loves ko ang blog ng nag-tag sa akin sasagutin ko to….kasi madami-dami pang truths about me na di ko pa nasi-share. Kaya Ka Kiko, eto na siya….

  1. Favorite hang-out ko sa bahay namin maliban sa kwarto ko ang banyo…. nakakatulog ako sa bathtub,at pag masama ang loob ko dun ako sa banyo nagkukulong..,kasi mahirap na umiyak sa unan ko,napapahiran pa ng sipon ang unan ko pati kobre-kama pag ngumawa nko diba? Mabuti nang sa banyo para derecho singa at flush…(eeewww noh?)
  2. Paborito ko ang Jolibee Frostblend Strawberry flavor (plugging!). Kahit sinisipon at inuubo nako hihilahin ko si Butiki para lang ilibre ako nun sa Jollibee pag galing kaming trabaho (pati siya adik na rin, kaso nagpapakipot minsan para malambing muna bago ako ilibre).
  3. Paborito kong magbudbod ng powdered chili sa halos lahat ng kinakain ko. Nahawa ako sa mga technician sa shop na parang pinanganak na may kakambal na sili kung maglagay ng sili sa pagkain.
  4. Malakas akong kumain ng kamias na isinawsaw sa asin. Madalas akong tumambay sa ilalim ng puno ng kamias sa tabi ng bahay ng lolo ko. Kahit hanggang ngayon pag umuuwi ako na may bunga ang kamias dun nako tatambay sa ilalim ng puno nun.
  5. Napakalikot ko nung bata pa ako. May peklat ako sa ulodahil natusok ng pako, may sugay ako sa kanang wrist dahil nahulugan ng karit nung nagnakaw ako ng papaya nila lola, madalas ako mahulog sa kabayo na kinukuha ko sa kwadra na walang paalamkasi di ako papayagan nila mama na mangabayo (pero ako lang ang apong babae nila lolo na marunong mangabayo ngayon!)
  6. Paborito kong ulam ang adobong kangkong na may pinatuyong hibe at ginisang ubod ng niyog na sinahugan ng sardinas.
  7. Boyish ako nung bata pa ako, di ako mahilig sa manika at bahay-bahayan…adik ako sa luthang(kawayang maliit ang buho na binabalahan ng binasang papel), Magasin(mas high tech to kasi may magazine na ang bala at papayang binabad sa gabi para makati pag tinamaan ang kalaban), Siyatong(di ko alam ano tagalog nito…sorry), at habulan(yun bang nahuhuli ako ng nanay ko na may ginagawang kalokohan at tatakbo ako ng mabilis kasi hahabulin niya ako…masakit mangurot ng singit yun!)

Yan Ka Kiko ang 2nd Seven truths about me…..salamat sa pagbisita pala dito at pag tag…Muah!!!!

October 28, 2007

To my Butiki

Filed under: Uncategorized — vennisjean @ 11:58 pm

Last year pa tayo magkakilala. Nasa Davao ka nasa Tagum naman ako. Nagkakilala tayo dahil pareho tayo ng tambayan sa MIRc Dalnet, channel dvo pa yun diba (opo sa mirc ko nakilala ang aking butiki,di kasi ako mahilig sa YM at mas marami akong kakilalang chatter doon)? Nag-pm ka sa akin dahil tahimik ang chatroom noon, tayo lang yata ang gising ng alas 3 ng madaling araw at nang nalaman mong taga Tagum ako sinabi mo ring taga dito ka, hahay, magkapitbahay pa ang mga eskwelahan natin nung college dito. Nagpresenta kang ayusin ang lay-out ng friendster ko pero binawi ko ang pagpayag ko dahil nagalit at pinagselosan ka ng bf kong tabachoy noong panahong yun. May gf ka rin noon. Hindi kita chatbuddy kaya di mo rin ako nakita on cam sa ym.

March this year, naghiwalay na kami ni tabachoy. Nagpyesta ang buong DVO channel noong nalaman nila na sa wakas hiwalay na kami ng bf ko… ang dami kasing ayaw sa kanya kasi kahit walang kwentang bagay pinagseselosan nya at nagsasalita agad ng masasakit sa akin, ang laki ng ipinayat ko nung kami pa ng baboy na yun. Kaya ayun…balik online na naman ako sa MIRc kahit abutin pa ako ng madaling araw. Pero gaya ng dati di pa rin ako nag-ppm sa mga di ko kilala. Nasa main channel tayo noon, bored, walang magawa kundi magkwentuhan ng walang sense. Biglang pasok c “wakwak” ang ungas na si Vladimer na walang ginawa kundi pagnasahan ang alindog ko (bwahahahaha, kapitbahay ng shop ko ang opisina nila.) bigla kang nag-pm sa akin at sinabi mong ^_VamPirE_^(yan kasi ang online nick ko) tawagin mo akong babe,para maasar si wakwak” … sinakyan ko naman ang pagprepretend natin na yun…never did it enter my mind na yun na pala ang simula ng love story natin.

Tinatapos mo pala ang thesis mo ng panahong yun. Ako naman busy sa pag-aasikaso sa pagdating ng fiance ng kapatid ko. Nawala ako online.wala kang ginawa kundi kulitin ang mga online sis ko about me, nandyan pang magpapatulong ka para mapasagot ako. Nakakatawa ang estilo mo ng panliligaw sa akin. Di pa man kita sinasagot Babe na tawag mo sa akin. Panay landi mo sa akin sa text. Pero at least di mo ako minamanyak sa mga messages mo. Makulit na cute ang hirit mo sa text mo. panay I love you mo, di pa man kita sinasagot.

April, medyo natagalan bago ako nakapag-online uli…andun ka ikaw na naman ang kausap ko ng madaling araw na yun…nangumusta ka at habang nag-uusap tayo binabasa koang mga emails ng mga online sis ko about sayo sa friendster ko. Natatawa ako sa mga sinasabi mo sa kanila about me. Di ko alam naging stalker pala kita…pati mga picture ko sa friendster dinekwat mo at nilagay sa account mo sabay sulat ng “Dreamgirl” sa caption ng picture ko. Lumapad ang atay ko ng nakita ko ginawa mo. I know corny yun pero mula nang nakilala kita di pa ko nakakita ng picture ng babae sa page mo(at di ko pa rin nakikita ang hitsura mo dahil wala kang picture doon!).

April 17, 11 pm, nagpapalipad hangin ka pa rin, nagpapacute sa chat natin, nagrequest ka na magpakita ako. Nashock ka ng nakita mo si ^_VamPirE_^ on cam….nainlab ka sa akin lalo noh?(Aminin!) Pero di ka nagpakita sa akin. Naawa nko sayo kasi may thesis defense ka pa kinaumagahan ng April 18, tapos wala kang tulog kasi sabi ko di pa ako inaantok, di mo naman ako kayang iwanan (charot…iba talaga style mo!), kaya alas dos ng madaling araw ibinigay ko sayo ang binukayo kong OO, yes my dear butiki… napasagot mo rin ako. At gaya ng sabi mo, swerte ako sayo, pumasa ang thesis mo.

Inimbita mo ko sa graduation mo,nahiya ako at sinabi kong may lagnat ako,pero ang totoo nun habang nagmamartsa ka naa mall ako nagsusukat ng high heels na isusuot sa kasal ng kaibigan ko. Pagkatapos ng graduation mo inaya mo na naman akong sumama sa family reunion niyo, sinabi kong may trangkaso ako (ang galing ko mag-alibi). Pero ang totoo ayoko pumunta sa ganun na di ko pa nakikita ang hitsura mo.

Umuwi ka na ng tagum,kinulit kiyta na magkita tayo pumayag ka,kaya nagkataon inutusan ako ni Mama magrocery sabi ko magkita tayo sa foodcourt.Pohteks! dalawang 12oz na baso ng iced tea ang nainom ko pero di ka pa lumalapit sa akin! Panay text lang tayo…pero di ko rin masabi sayo na lapitan mo na ako. inabot ng isang oras na palitan ng text kaya umuwi na lang ako na di ko man lang nakilala kahit dulo ng buhok mo.Nagtext ka uli,sabi mo ingat ako pag-uwi ko at ang ganda ko, kaya nahiya kang lapitan ako.(humaba ng 2 inches ang buhok ko sa text mo na yun kaya kahit pinagtaguan mo ako okay lang napatawad agad kita.)

But, love moves in mysterious ways, ang kaibigan ko kasama mo pala sa trabaho,kaya wala ka ng nagawa nung nakita mo ako. OO aaminin ko, di ikaw ang dreamguy ko… gusto ko ng macho gwapito, tisoy, maputi, matangkad. At ng nakita kita alam ko…wala sayo ang mga qualities na yun. But there is something in you na sayo ko lang nakita sa lahat ng nakarelasyon ko… Sabi nga ni Ryan ang pungat daw ng mata mo habang nakatingin ka sa akin (tama naman siya pakiramdam ko ako’y diyosa habang nag-uusap tayo.) Nang pauwi na ako we shaked each others’ hands… gosh ang lamig ng kamay mo!(napakainit pa naman noon kasi walang aircon dahil brown-out!).

Pagdating ko nang bahay i got a text from you…”Mahal ko,id understand kung hihiwalayan mo na ako after mo ko nakita, but know that since una pa kitang nakita sa chat inlove nako sa iyo” Doon ko nalaman na kaya pala ayaw mo makita kita dahil may takot ka na di ko matanggap kung ano ka. OO di ka kasing gwapo ni Brad Pitt, pero mahal mo naman ako. After that first meeting nagdate tayo.At nagdate pa ng maraming beses. Inabot tayo ng 3months sa pagiging mag-jowa bago ka humawak sa kamay ko.(kasi sabi mo takot ka sa baka sapakin kita at isipin kong napakapresko mo pag bigla kang nanghawak ng kamay ko.) You made me fall for you over again.

Mahal ko, i may not say it as often as you do, but i do love you, and I am thankful that you came into my shattered life. Thanks for giving me a reason to smile again,to dream again and to love again. The world could give me a hundred Brad Pitt, pero never, as in never kitang ipagpapalit sa kanya, kasi in you I found my hearts’ home.

Kaya to you Mahal Ko whatever happens you will always be the only man I’d love this way. You will always be my one and only Butiki(PROMISE)!

I’ve been tagged!

Filed under: Uncategorized — Tags: , — vennisjean @ 12:56 pm

sa loob ng isang buwan na pagba-blog… nakaranas na akong ma-TAG! (Sa wakas!hehehehe!)At walang iba kundi ang reyna ng nossebleed na si Malen ang nagtag sa akin ha!(taray!) So here it is….

7 truths about ME:

  1. 5’1″ lang ang height ko. Kaya nagsusuot ako ng heels pag may mga lakad ako para lang di mahalata kung gaano ka-kyut ang kagandahan ko. Madalas akong tawaging tilapia sa probinsya namin noon dahil mukhang bibig ng tilapia daw ang bibig ko dahil makapal. Pero ngayon di na yun cause of insecurity,dahil sexy daw ang lips ko sabi nila (basta sila na nagsabi nun ^___^). Sabi nga ng aking butiki ay seductive daw ang aking mala-Angelina Jolie full lips (mahal talaga ako ng aking butiki!)
  2. Kinailangan akong ilublob ng trainor kong mhen sa isang drum ng tubig araw-araw sa loob ng dalawang buwan para lang maayos ang boses ko at makakuha ako ng lisensya at makapasa sa TESDA.(wala na siyang ibang maisip na paraan para mawala ang palaka sa lalamunan ko!)
  3. Mahilig ako magluto. Kahit sa shop namin ang opisina ko ay hindi talaga opisina sa loob. May rice cooker,electric stove,maliit na oven at microwave. May stock ako ng arina, asukal, baking powder, baking soda,vanilla, cinnamon at kung anu-ano pa na magagamit ko para magluto ng pagkain sa shop pag umandar ang hilig ko maghalo-halo ng kung anu-anong recipe na nakikita ko sa net.
  4. Naniniwala akong the easiest way to a man’s heart is through his stomach. I feed my man! Halos lahat ng naging jowa ko ay tumataba habang ako ang girlet nila. Pero ang current papa ko na si butiki ay di pa yata tumataba sa loob ng anim na buwan kong pagpapalamon sa kanya (my number one frustration ‘to ngayon!)
  5. Adik ako sa mga seksing sapatos (high heels,sandals,boots) wag lang maryjanes at ballet shoes(pakiramdam ko ang pandak ko kapag nagsusukat ako ng ganun!). Ayokong lumalakad na nakasuot ng havaianas, di ko masikmurang pumunta ng mall na nakasuot ng tsinelas na mukhang galing sa banyo.
  6. Ayoko magsuot ng kahit anong kulay pink. Hindi ako sumali sa Junior-Senior Prom noong high school pa ako dahil ayoko magsuot ng gown na pink.
  7. Matigas ang ulo ko,di ako masunurin sa Mama at papa ko…pero ngayon…well…ngayon…. ganun pa rin ako! Pero mabait na ako ngayon sabi ng tatay ko, di ko pa sila nabibigyyan ng major sakit ng ulo.

Ayan! Yan ang pitong bagay na totoo sa akin. Di na muna ako magta-tag pero libre ang lahat na sagutin ang Meme na’to na imported galing sa Reyna ng Nosebleed na si Malen.

« Newer PostsOlder Posts »

Create a free website or blog at WordPress.com.